Petnaest godina od zločina nad Srbima u „Medačkom džepu"

Prema podacima Dokumentaciono-informacionog centra Veritas, među njima je bilo i 17 žena.

Hrvatska strana je po završenoj akciji predala srpskoj strani 52 leša, a pripadnici UNPROFOR-a pronašli su naknadno još 18 leševa koji su većinom bili masakrirani.

Hrvatska vojska je 9. septembra 1993. godine iznenada napala podvelebitska sela u okolini Gospića koja su bila već 18 meseci pod zaštitom snaga UN.

U maju 2000. istražioci su pronašli još 11 leševa skrivenih u septičkoj jami u nekadašnjem srpskom delu Gospića, od kojih je šest identifikovano DNK metodom, naveo je "Veritas".

Na spisku nestalih i neidentifikovanih još se nalazi 12 osoba.

Optuženi Norac, Bobetko, Ademi

Za zločine u Medačkom džepu Haški tribunal podigao je optužnice protiv trojice generala hrvatske vojske - Janka Bobetka, Rahima Ademija i Mirka Norca, koji su se teretili za zločine protiv čovečnosti i kršenja zakona i običaja rata.

Prema optužnici, snage hrvatske vojske su pod njihovom komandom tokom ofanzive na Medački džep "potpuno uništile selo, lišavajući srpsko civilno stanovništvo kuća i domaćinstava".

Do suđenja pred Haškim tribunalom, ipak, nije došlo, pošto je, u septembru 2005. godine, Veće za prosleđivanje toga suda "slučaj Ademi i Norac" prebacilo u nadelžnost hrvatskog pravosuđa, koje je 22. novembra 2006. godine preko nadležnog tužilaštva, podiglo "domaću" optužnicu protiv njih.

Navedenom optužnicom Ademi, "kao visoki oficir HV s činom brigadira i na položaju vršioca dužnosti zapovednika Zbornog podurčja Gospić", a Norac "kao oficir HV s činom pukovnika i na položaju zapovjednika Sektora, odnosno grupe formirane upravo za potrebe operacije 'Džep '93'" terete se da su počinili krivična dela protiv čovečnosti i međunarodnog prava.

Oni se, naime, terete za dva krivična dela - ratni zločin protiv civilnog stanovništva i krivično delo ratnog zločina protiv ratnih zarobljenika.

U junu 2007. godine započeo je glavni pretres u ovom predmetu pred Županijskim sudom u Zagrebu, koji je završio 31. maja ove godine usmenim objavljivanjem nepravosnažne presude.

Pisani primerak presude još nije završen, ističu u Veritasu. Za godinu dana, koliko je trajao glavni pretres, saslušano je oko stotinu svedoka i izvedeni su mnogi materijalni dokazi.

U toku glavnog pretresa čule su se i priče o likvidacijama ljudi koje po monstruoznosti načina izvršenja prevazilaze i maštu najizopačenijih umova.

Monstruozni zločini

One su ilustrovane kao nabijanje jedne žene na kolac, zatim odsecanje glave, rezanje prsa na parčiće i rasporivanje ženskog tela, bacanje živih žena u plamen sopstvenih kuća, grupno gađanje noževima retardiranog mladića obešenog naglavačke o stablo.

Takođe, bilo je opisa poput skrivanja masakriranih i oskrnavljenih leševa u septičku jamu a prikazani su i šokantni snimci masakriranih potpuno golih leševa poređanih u nizu od jedan do 51, nakon što ih je hrvatska strana predala srpskoj.

Sud je, međutim, izrečenom presudom utvrdio da su u Medačkom džepu počinjeni ratni zločini nad srpskim civilima i ratnim zarobljenicima, kako je to utvrđeno i na osnovu izvedenih dokaza, ali zanemaruje činjenice i odlučuje da Norca oslobodi, a da Ademija blago kazni.

Ova presuda zapravo pokazuje da hrvatska država još nije spremna da se suoči sa tamnijom stranom svoje nedavne prošlosti, smatraju u Veritasu i ukazuju da ona s druge strane neće podstaći prognane Srbe da se, nakon 15 godina, počnu vraćati u još uvek potpuno pusta i šikarom obrasla sela Divoselo, Čitluk i Počitelj.

Što se Bobetka tiče, on je do 29. aprila 2003, kada je umro, sve vreme bio u zagrebačkoj bolnici, podsećaju iz Veritasa.